Stil
De stilte schreeuwt
een schreeuw
de stilte in.
Verstomd.
Een stille snik
maakt de stilte
stiller.
Een mandje
Met het allerliefste
allermooiste
kleine babymeisje.
Het lieve rode mondje
de lipjes op elkaar.
Zo meteen een glimlachje
Het mondje blijft dicht.
De slapende oogjes
Zachte wimpertjes
Zo meteen kijkt ze me aan.
De oogjes blijven dicht.
De zachte wangetjes
zo warm
maar koud.
Het neusje
parmantig.
Donkere haartjes
piepen onder het mutsje uit.
De kleine vingertjes
ik aai ze zacht.
Ze liggen stil.
Verstilt.
De kleine voetjes
in sokjes.
om te huppelen.
ik aai over het buikje,
Voel de ribbeltjes van zachte stof
Zo meteen wordt ze wakker
ik kijk omlaag,
naar mijn zwarte rok.
Het blijft stil.
Verstilt.
Vijfendertig weken.
Gesparteld, getrappeld,
geduimd
in de moederschoot.
Met zoveel liefde verwacht,
Door papa en mama van kleine Ela Flipje.
Het is stil.
Verstilt.
Zo'n mooi meisje gekregen
gefeliciteerd.
Maar het leeft niet meer
Gecondoleerd.
Waarom o God Waarom
Leeg.
Meizemeis tekent
een kuil.
Met daarin een mandje
Met kleine Ela Flipje.
Eromheen allemaal
poppetjes met tranen.
De zusjes, de broers,
opa's en oma's.
De tekening schreeuwt stil.
Vader en moeders armen
zijn leeg.
Het huis is leeg.
het wiegje is....leeg.
In deze lege stilte.
Verscheurde harten.
Hoor ons gebed,
zonder woorden.
Wandelt Ela in het licht?
en wij in de duisternis?
U weet het.
