Hoe...schrijf je...
Soms worstel
ik.
Om mijn gedachten
op papier te krijgen.
Hoe beschrijf ik
Het gevoel dat ik geniet
van kleine dingen
en
tegelijk
intens verdriet van binnen
voel
Hoe beschrijf ik
Dat God alles bestuurt
en
tegelijk
daarmee soms worstel.
Hoe beschrijf ik
dat we genieten, lachen
van onze humor
en
tegelijk
Stilvallen van verdriet.
Hoe beschrijf ik
de warboel van emoties
in mijn hoofd.
Als verdriet, angst, boosheid
en blijheid over
elkaar duikelen.
rouwen is rauw
Dan borrelt mij de vraag:
hoe rouw je eigenlijk
Dat is een bizarre vraag natuurlijk.
nogal simpel: je bent gewoon verdrietig.
Zo simpel voelt het niet.
Je moet het niet wegstoppen.
nee.....maar soms wel.
Je moet daagse dingen blijven doen.
ja.....maar soms gaat dat niet.
Meizemeis gaf mij een mooi
beeld:
De roeiboot
met twee roeispanen.
Een roeispaan voor rouw
en een roeispaan voor doen.
Deze moeten beide gebruiken
Als je een roeispaan gebruikt
Gaat de boot
rondjes draaien.
Dit klinkt heel simpel
tuurlijk zo is het.
Ja op papier wel
maar de cijfers
van echtscheiding na verlies
van een kindje
liegen er niet om.
Elkaar vasthouden
Elkaar ruimte geven
Twee delen
dag en nacht
leven en....
De bomen om mij heen
kleuren oranje
lente zomer
herfst en winter
Komen en gaan
Rouwen en trouwen
Zomaar een gedachte
om mijn eigen gedachten
wat te ordenen.
Fijn vinden als mensen vragen:
hoe gaat het.
en
Soms niet fijn vinden als mensen
vragen.....
Heerlijk als er dan
mensen zijn
die zich niet afgewezen voelen
maar het begrijpen.
Langzaam, langzaam
langzaam
heel heel langzaam
komt het besef.
Dit is het.
Het is zoals het is.
ons kleinkindje Ela
draag ik mee in mijn hart
Mijn hele leven.
Maar niet in leven.
Eenmaal geld voor ons allen
Wij moeten ook uit het leven.
Waarheen pelgrim
Waarheen gaat gij.
Dank voor de persoonlijke reacties
op mijn blogs.
Als je iet over jezelf deelt, of iets dat je raakt.
Ik vind het fijn om te lezen.
De reacties deel ik niet.
die blijven prive
